( پس از رحلت پيامبر ( ص ) ) مىخواست مردم را از گفت‌وگو دربارهء مسألهء خلافت بازدارد و آنها را به چيزى سرگرم سازد تا ابو بكر برسد . ( و اللّه اعلم ) . ابن سعد در طبقات روايت كرده است كه على بن ابى طالب و فضل بن عباس و اسامة بن زيد ، پيامبر ( ص ) را غسل دادند . در روايت ديگرى آمده است : على ، آن حضرت را غسل مىداد و فضل و اسامه پيكر مباركش را مىپوشاندند . در روايت ديگرى گفته شده است : على او را مىشست و فضل در آغوشش گرفته بود و اسامه آن حضرت را برمىگرداند . در روايت ديگرى آمده است : على گفت : پيغمبر ( ص ) مرا وصيت فرمود كه جز من كس ديگرى او را غسل ندهد . بنا بر اين فضل و اسامه از پشت پرده و در حالى كه چشمانشان را با پارچه‌اى بسته بودند ، آب به دست من مىدادند . در روايتى است كه على آن حضرت را غسل داد . او دستش را زير پيراهن ( پيامبر ( ص ) ) مىبرد و فضل جامه را بر پيكر آن حضرت نگاه مىداشت و بر دست على خرقه‌اى بود . ابن سعد روايات ديگرى جز اينها در اين مورد نقل كرده است . شيخ مفيد گويد : چون امير المؤمنين ( ع ) خواست پيغمبر ( ص ) را غسل دهد ، فضل بن عباس را طلبيد و به دو فرمود كه نخست چشمانش را ببندد و سپس به وى آب رساند تا آن حضرت را غسل دهد . آنگاه پيراهن پيامبر ( ص ) را از يقه تا ناف پاره كرد و خود عهده‌دار غسل و حنوط و تكفين وى شد . فضل به او آب مىداد و وى را در غسل دادن پيامبر ( ص ) يارى مىكرد . همين كه آن حضرت از كار غسل و تجهيز جنازهء پيامبر ( ص ) فارغ شد ، جلو ايستاد و به تنهايى و بىآن كه كسى با وى باشد ، بر پيكر آن حضرت نماز گزارد . در اين هنگام مسلمانان در مسجد بودند و با هم بحث مىكردند كه چه كسى براى نماز خواندن بر او جلو بايستد و كجا وى را به خاك بسپارند ؟ امير المؤمنين ( ع ) نزد آنها رفت و گفت : رسول خدا ، مرده و زنده ، امام و پيشواى ماست . آنگاه مردم دسته دسته بر وى وارد مىشدند و بدون امام ( پيشنماز ) بر پيكرش نماز مىگزاردند و برمىگشتند . و خداوند جان پيامبرى را در جايى نستاند جز آن كه همانجا را براى دفنش پسنديد و من او را در همان حجره‌اى كه بدرود حيات گفت به خاك مىسپارم . مسلمانان اين سخن را پذيرفتند و بدان رضايت دادند . ابن هشام مىنويسد : نخست مردان ، سپس زنان و آنگاه كودكان بر جنازه‌اش نماز گزاردند . ابن عبد البر در استيعاب مىنويسد : على و عباس و بنى هاشم ( در آغاز ) بر وى نماز گزاردند . سپس آنها بيرون آمده ، مهاجران و آنگاه انصار و سپس مردم پاره‌پاره و بىآن كه كسى به عنوان پيشنماز داشته باشند ، بر آن حضرت نماز گزاردند و پس از مردم ، زنان و كودكان بر آن حضرت نماز خواندند . چون مسلمانان همه بر جنازهء حضرتش نماز گزاردند ، عباس بن عبد المطلب كسى را به سوى ابو عبيدة بن